|
Fam. Schiphof: 17-02-2008 Ietwat gespannen waren we vrijdagmiddag wel, wat voor kind komt er bij ons logeren?Toch voelde het direct goed na de eerste kennismaking, of het mede door Artëm’s lange haren kwam?Thuis gekomen hebben we hem het huis laten zien, Artëm ging midden in de kamer staan kijken, kijken en nog eens kijken.Het w.c. papier ging de eerste keer toch maar netjes in het emmertje.Artëm was best een beetje verdrietig en erg moe dus lekker naar bed een poos slapen. Eerst was het wat aftasten, maar vooral door onze zoon Ruben voelde Artëm zich steeds meer op zijn gemak. En nadat hij ook nog even naar huis had gebeld was alles goed. Het uitgekozen knuffelbeestje gaat de eerste dagen overal mee naar toe.Zondag naar het bos, een hut gemaakt,gevoetbald en een natte broek gekregen omdat de “brug” van boomstammetjes over het bosvennetje toch niet zo stevig was De buurkinderen komen nieuwsgierig kijken en zo heb je er weer nieuwe vrienden bij.Er bloeit momenteel zelfs een verliefdheid op, want de buurmeisjes vinden zo’n knappe jongen uit Rusland maar spannend. En Ruben en Artëm spelen maar weer verstoppertje met de “grazy girls”. Slapen gaat goed je wordt ook best moe van school en ’t vele buiten spelen, de rode wangen staan hem goed.Het eten is eerst ook wat onwennig, vooral broodbeleg vond Artëm vreemd. Maar hij wil alles proberen, chocopasta is nu wel erg lekker.Ook het warme eten lust hem wel, wat deze boer niet kent probeert hij zeker wel!Ook goed voor onze eigen “boer”Ruben,die eet nu zelfs sla!De bijbel is wel heel bijzonder, er wordt veel in gelezen. Na het eten leest Artëm hardop uit zijn bijbel en Ruben leest daarna het zelfde verhaal in het nederlands.Nu na een week wil Artëm ook wel eens hardop bidden en “lees je bijbel wordt in het Nederlands en Russisch gezongen.Gelukkig houdt Artëm ook van voetballen en hij kan meedoen met de trainingen, Peter is de trainer dat maakt ’t allemaal wat makkelijker. Hij heeft zelfs ook al 2 wedstrijden mee gespeeld. Zo rolt hij overal mooi tussen en leert hij steeds meer gezichten kennen.Fietsen vindt hij erg leuk, maar van verkeersregels heeft hij geen idee. Dus eerst maar even onder begeleiding , zo hebben we al een behoorlijk eind gefietst.Op Ruben’s kalender schrijven we ook in ’t Russisch zo weet Artëm ook wanneer hij moet voetballen of naar zwemles gaat.Dus het gaat hier tot nu toe hartstikke goed, daar zijn we erg blij mee. We raken zo steeds meer op elkaar gesteld de jongens kunnen goed met elkaar opschieten.En nu na een week noemen ze elkaar “brat/broer”. Dus dan kan het afscheid wel eens heel zwaar worden, niet aan denken, we hebben nog 7 weken, we maken er wat moois van. Groeten Peter,Stien ,Ruben en Artëm
Fam. Koops: De eerste dagen met onze twee dametjes Anna en Marta verlopen voorspoedig.Kijk maar naar bijgaande foto's. Na de eerste avond was het ijs eigenlijkmeteen gebroken en spelen ze niet alleen met onze dochters Celeste, Manon enElise, maar met nog veel meer kinderen uit de buurt.Natuurlijk het was eerst even wennen, want in bad gaan? Mijzelf wassen? Mijnkleren uit, waar ik dertig uur in gereisd heb? Geen denken aan, denkt Anna.Alles wat de boer niet kent......... is bij haar njet. Marta vindt hetallemaal wel best, springt het bad in en huppelt even later in een pyjama vanManon rond, ze spoort Anna aan dat ook te doen, maar die denkt er het harevan. Ze komt er helaas al snel achter dat deze (gast)ouders...hahasuperstreng zijn :-) en na een rondje njet/da/njet/da/njet/da...is het tochsnel da. En ja, ze hadden vrijdag- en zaterdagavond last van heimwee; nadatik ze naar bed had gebracht, ieder in haar eigen bedje, keek ik na een halfuur nog even om het hoekje van de deur en ik dacht...waar is Anna nou, zouze haar tas gepakt hebben en terug zijn gewandeld naar Wit-Rusland? Neehoor, ze liggen samen in een eenpersoonsbedje in diepe slaap.En zoals dat gaat, elke dag voelen ze zich meer op hun gemak, zwaaienenthousiast als ze ons terugzien in de kerk en na schooltijd en met handenen voeten en een vertaalprogramma op internet leren we elkaar steeds beter kennen.Groetjes van Peter, Annechiena, Celeste, Manon, Elise, Anna, Marta
Fam. Drent: Sasja is nu al weer twee weken in ons gezin. Van beide kanten waren we snel aan elkaar gewend. Sasja is een heel open, vrolijk en communicatief ingestelde jongen. Hij lust alles. Het liefst heeft hij chocoladehagel en gestampte muisjes op brood. Het eerste weekend heeft hij twee keer een zakje chips gehad en dat smaakte naar meer, want de week erop vroeg hij elke avond om een zakje chips. Maar dat ging natuurlijk niet door! Alleen in het weekend. Gelijk de eerste dag na aankomst sleepte hij onze zonen mee naar buiten. Zelfs onze oudste zoon Ruben, die liever binnen speelt.Nieuwsgierige vriendjes van onze zonen stonden gelijk op de stoep. Waar een ander kind misschien verlegen is en op een afstand blijft, deed Sasja net zo fanatiek als alle jongens mee met verstoptikkertje. Sasja mag meetrainen met het voetbalteam van Daniël. Ook daar deed hij al voordat de training begon mee met tikkertje.Voordat Sasja ’s morgens van zijn slaapkamer komt, is hij al aangekleed. Zo ook de tweede zaterdag. Onze zonen lopen graag de halve zaterdagmorgen in de pyjama rond, als ze niet hoeven te voetballen, maar Sasja wilde om tien over negen al naar buiten en fietsen. Geen van drieën wilden ze mee. Sasja mocht van ons naar buiten. Uiteraard moest hij zijn keycord om en mocht hij alleen in onze straat fietsen. Dat had je gedacht. Het was maar even en hij fietste niet meer voorbij. Snel ben ik op de fiets gestapt. Misschien was hij naar een van Daniël zijn vriendjes gefietst? Daar was hij al eens samen met Daniël geweest. Even later zag ik hem fietsen, alweer op weg naar huis. Thuis gekomen zei ik mijn beste Russisch dat hij niet zo ver weg mocht gaan en vroeg waar hij was geweest. Hij wees naar mijn auto en zei dat hij wilde spelen met de twee meisjes (Anna en Olga) die gisteren bij ons in de auto hadden gezeten. Ik beloofde dat ik later op de ochtend zou bellen. Later hoorde ik van Helma de Vries dat hij daadwerkelijk bij hen aan de deur was geweest die ochtend. Ondernemende jongen, die moeten we in de gaten houden.Zondags zijn we naar de schaapskooi in Ruinen geweest. Het was prachtig weer, wel koud. Er waren veel mensen op de been. Er was echter geen schaap te bekennen, want we waren te vroeg. De schapen komen pas om vier uur terug naar de schaapskooi. Echter niet getreurd. Overal lopen kleine slootjes en hierop lag een laag ijs van zo’n vier centimeter. Met vier kleine jongens en 1 grote jongen (Gert!) was dat natuurlijk dikke pret.Ook Sasja kreeg een tikje mee van het griepvirus dat ons gezin vanaf de maandag daarna in de greep hield. En toen begon de vakantie met leuke activiteiten in het vooruitzicht. Gert, Jeanet, Ruben, Daniël, Tobias en Sasja
Fam. Jonkman: Wat was het vrijdag 29-2 mooi weer.Heerlijk om dan te mogen paardrijden, en wat was het spannend om op zo'n groot paard te mogen zitten.Ook het maken van de paas-voorjaars stukjes was een feest.De kinderen mochten een echt paasstukje maken, compleet met kuikentje en eieren.Het knutselen was ook geweldig, wat kunnen deze kinderen knutselen.En wat zijn er een mooie werkstukjes gemaakt van klei.Deze moeten nog worden gestookt en natuurlijk geglazuurd.Zodat ze ook thuis in Belarus kunnen laten zien wat ze gemaakt hebben.We konden heerlijk buiten eten, tomatensoep en broodjes dit was prima verzorgd door v.'t Hooge.Aan het eind van de middag nog even een kledingbeurs.Waar ook de gebreide mutsen niet ontbraken.Ze kregen ook allemaal een mooi t'' shirt van de Donald Duck , waar natuurlijk een foto van gemaakt moest worden.Misschien zien we later de foto nog terug in de Donald Duck.Ook waren er kleine cadeautjes van Mc Donald, Het was een geweldige dag de kinderen gingen moe en voldaan weer naar huis.
Fam. Veld: Vrijdag konden we eindelijk zien wat voor twee Russische kinderen we in huis zouden krijgen. Het waren twee jongens; Maksim en Vlad. Thuis aangekomen gingen we ze eerst hun kamertje laten zien en gingen ze later televisie kijken met de hoop dat ze een beetje uit zouden rusten van de lange reis. Maksim die sliep al even op de bank. Na een nachtje goed uitrusten was het al heel wat beter. En nu gaat het nog steeds heel goed met de jongens! Ze verstaan al veel Nederlands en proberen ons soms na te praten, zelfs in het Drents! Zo zei Jetty op een avond dat ze zeep voor de vaatwasser ging pakken en daarna hoorde je Vlad de hele tijd zeggen: “Zeepe vör de vaatwasmachine”.Het is heel gezellig met de jongens in huis en we maken veel lol. Ze eten ook heel goed, vooral de aardappels vinden ze lekker! ’s Ochtends zijn de jongens vroeg wakker. Ze wachten op Jetty, als zij bij hun op de kamer is geweest komen ze naar beneden. Zo ook al een keer ging Jetty naar boven om ze te roepen en sprong Vlad uit bed met zijn kleren al aan. En lag Maksim met zijn kleren aan onder het dekbed. Ze hadden er erg veel lol om. Zoals de meeste mensen al wel weten heeft Maksim een nieuwe bril gekregen. Hij is er heel erg blij mee en we kunnen merken dat hij beter kan zien en hij zit ook veel minder dicht op de boeken. Verder zijn de jongens ook nog heel erg blij met de bijbel die ze gekregen hebben. Na het eten willen ze graag allebei een stukje uit hun eigen bijbel lezen. Er wordt dan precies bekeken of de één niet meer leest dan de ander. Daarna lezen we zelf nog stukje en zingen we het liedje ‘lees je bijbel bid elke dag’ in het Nederlands, Engels en het Russisch. En ze zingen allebei hard mee. Hier hebben we de eerste dagen veel om gelachen. Groetjes, Jan, Jetty, Esther, Mirjam, Vlad & Maksim.
|
